Toen de American Academy of Pediatrics afgelopen januari haar richtlijnen voor schermtijd bijwerkte, veranderde de discussie onder leerkrachten in het vroeg onderwijs. Het gaat niet alleen om de vraag hoeveel tijd kinderen aan hun apparaten besteden, maar ook om wat die tijd met technologie daadwerkelijk voor hen betekent.
EdSurge nam die vraag mee naar klaslokalen in het peuter- en kleuteronderwijs, waar Devon Caldwell, kleuterleraar, universitair docent en SMART Technologies & Lumio Ambassador, sprak over de uitdagingen waar leraren vandaag de dag voor staan.
Devons boodschap in het hele artikel: stop met minuten tellen en vraag je af wat het scherm van het kind vraagt.
"Ik wil nooit dat mijn kinderen schermen passief gebruiken. Ik wil de lichamen van kinderen zien bewegen, hun monden zien praten, kleine handjes iets zien maken."
Die standaard bepaalt hoe ze technologie in haar eigen klaslokaal brengt. Wanneer leerlingen achter een scherm zitten, zouden ze niet alleen moeten werken. Devon bouwt co-viewing en co-creating in en koppelt kinderen aan elkaar, zodat het gebruik van de tool een sociale taak wordt en geen passieve.
"Ze gebruiken het altijd met een partner. Ze onderhandelen meteen over regels, praten met elkaar en ontwikkelen die heel belangrijke vaardigheden."
Het is hetzelfde principe waar SMART omheen ontwerpt: technologie die kinderen vraagt om samen te werken, te bouwen en te antwoorden, in plaats van alleen maar te kijken. Devons eigen lakmoesproef voor elke digitale tool in haar klaslokaal is verfrissend simpel. Zou dit net zo goed kunnen met blokken, Play-Doh, stiften en papier? "Als dat kan, laten we het dan zo doen," zegt ze. Technologie verdient pas een plek in haar klaslokaal als het iets toevoegt wat praktijkgericht onderwijs niet kan bieden.